maandag 23 maart 2015

Pizza Finocchio en de foodswap




Het is weer tijd, de hoogste tijd, voor de Foodblogswap van maart!
Deze maand kreeg ik het Belgische blog Teveel kookboeken.
Beheerder is Koen Verschaeren, lid van de mannelijke minderheid in onze bloggroep.
Sinds december 2013 blogt hij spannende recepten uit alle windstreken.
Ik moest wel een beetje slikken bij sommige combi's: linzen in een toetje, crumble met spicy garam masala. Niet mijn comfortzone.
Je kunt dat zien als een uitdaging, maar ik was toch wel opgelucht toen ik een aansprekende combo tegen kwam: pizza met venkel en kaas.
Met pizza sta ik altijd een beetje op een gespannen voet, het zegt mij niet zoveel.
Bij de pizzeria kies ik dan ook liever pasta of een vleesgerecht.
Misschien komt het ook wel door de veelgebruikte tomatensaus, witte pizza spreekt mij meer aan. Lekker met creme fraiche, mozzarella en veel groente.
De venkelpizza kwam in de buurt, geen saus, wel groente en kaas.
Andiamo!

Voor het pizzadeeg wordt een no knead recept gebruikt.
Heel interessant, met de brooddeeg-variant heb ik al leuke broden gebakken.
Het basisprincipe is dat je niet (zoals gebruikelijk) je deeg langdurig hoeft te kneden voor de glutenontwikkeling. Gewoon alles door elkaar roeren en het gist zijn werk laten doen.
Na 2 uur rees het letterlijk de pan uit!
Het deeg was wel een beetje onhandelbaar, er viel niets uit te rollen.
Zo kregen we dus een freeform pizza, heel modern.
Gaan we zeker vaker gebruiken!

Volgens het recept bakte ik de ui en venkel, echter toch eigenwijs: met knoflook, een 1/2 rode paprika en een scheutje sherry.
Samen met de 2 kaas soorten (fontina = Italiaans schapenkaas à la gruyere) en toch een plakje ham was het een smakelijke combinatie.
Ik was thuis wel de enige enthousiasteling, maar ik hou dan ook van venkel.
Het geheel had een beetje een te vettig mondgevoel en de venkel had misschien wat meer
al dente gekund, maar het was een goede basis om verder te experimenteren met bijv. blauwe kaas en/of noten voor een bredere smaak.
Misschien minder geschikt als volledige maaltijd, maar zeker leuk bij een visgerecht of als appetizer met een wit wijntje.
Op naar een hete zomer......



Venkelpizza (best veel)

1x no-knead pizzarecept, zie link in bovenstaande tekst, neem een grote kom!!!!!!  
1 venkelknol,in 1/2e ringen
1 ui, in ringen
2 tenen knoflook, gesnipperd
1/2 rode paprika, gesnipperd
scheutje sherry
evt. 100-200 gr plakjes schouderham
200 gr Fontina kaas, geraspt
100 gr Parmenzaanse kaas of andere oude kaas, geraspt
zwarte peper
evt venkelgroen
   
Verwarm de oven op de hoogste stand (220-250 C)
Bak de venkel, ui, knoflook, paprika en de sherry al omscheppend in de verhitte olie tot beetgaar.
Beleg een bakplaat met bakpapier.
Schep met je handen een deel van het deeg uit de beslagkom en duw het met je vingertoppen passend op je bakplaat.
Beleg het deeg desgewenst met de ham.
Verdeel het venkelmengsel over het deeg en bestrooi het daarna met de 2 kaassoorten.
Bestrooi met peper en evt. venkelgroen.
Bak de pizza gaar in 13-15 min.
 

vrijdag 20 maart 2015

VrijMibo en Coq au vin

 



Afgelopen vrijdagmiddag fietste ik in een lekker voorjaarszonnetje nog snel even naar de markt. 't Was al tegen sluitingstijd dus ik moest een beetje doorfietsen.
Buurtjes van verderop waren aan de noeste arbeid, de 1 poetste de motor, de ander de ramen. Ik ving iets op over 'thee', maar kon het niet echt goed verstaan in het voorbij sjeezen. Mijn vage 'jaah' werd nageroepen met nog iets dat klonk op drinken.
Voor de zekerheid kocht ik op de markt ook maar een gezonde snoeperij voor erbij, just in case.
En idd de buuf had zin in een kopje socializen, doen we eigenlijk veel te weinig. Ze was ook erg nieuwsgierig naar onze bouwplannen (ter inspiratie), het kopje thee liep vloeiend over in een glaasje wijn. Een heuse VrijMiBo!(vrijdagmiddagborrel)
Tegen etenstijd zwalkte ik naar huis (grapje!), we aten gelukkig patat (stond echt al op de planning)
Mijn buuf had mij de halfvolle fles wijn in handen gedrukt, zou ze toch niets meer mee doen. Ik ook niet echt, thuis was al een (betere) fles open getrokken.
Weggooien ligt echter niet in mijn aard en zo ontstond het plan voor een coq au vin.
Hadden we een tijdje geleden ook gedaan en toen waren we allemaal zeer te spreken over de smaken.
Welk recept er was gebruikt, geen idee. Maar weer even een rondje gegoogeld dus, uit diverse recepten filterde ik een gemene deler.
Ik was zelf erg tevreden met het resultaat (kon iets dikker), maar mijn husband vond dat de wijnsmaak wel sterker kon. (misschien te milde wijn?)
Binnenkort in de herhaling.
Lekker met aardappelpuree/tagliatelle en groene groente zoals broccoli of sperzieboontjes. Er is best veel saus, lekker voor een 2e keer gemakkelijk.

samen in een warm badje lekker pruttelen
 
Coq au vin (6 personen)

1 hele kip
4 losse drumsticks
1 bakje spekjes
1 ui, gesnipperd

 3 tenen knoflook, gesnipperd
1 stengel bleekselderij, in boogjes 
1 winterwortel, in kleine blokjes 
1/2 blikje tomatenpuree (grote el)
1 kl.el tijm
3 laurierblaadjes
4 el bloem

300 ml rode wijn (goede kwaliteit) 
(scheut cognac)
1/2 liter water 
blok kippenbouillon
1/2 rode paprika, stukjes

verse peterselie, gehakt

Snij de poten vd kip.
Bak de spekblokjes aan in een beetje olie, zet ze apart in een bakje.
Verhit wat extra olie en bak de kip in porties rondom bruin, zet ook apart.
Bak de ui en knoflook in het achtergebleven bakvet, voeg daarna de bleekselderij en wortel toe. 5 min. bakken. Maak een leeg plekje voor de tomatenpuree zodat deze door het bakken ontzuurd wordt.
Strooi 4 el bloem in de pan en roer even door, giet de wijn (en evt. cognac) erbij. Vul aan met het water en het bouillonblokje en roer alles goed om.
Kruid met de tijm, peper en laurierblaadjes.
Laat alles samen aan de kook komen, doe de kipdelen en spekblokjes ook weer in de pan. Net als de rode paprikastukjes.
Zet het vuur zacht en laat alles zeker een uurtje zacht pruttelen, draai de kipdelen af en toe om.
Maak extra op smaak met peper/zout en bind indien gewenst meer aan met een papje van bloem en water/olie. (zeker 5 min. nog nagaren)
Bestrooi met de peterselie.


er bleven alleen een paar brutale vlerken over, lekker ontbijtje......

vrijdag 13 maart 2015

Chillen met chili en Masterchef UK



Sommige gerechten zijn familiefavorieten, vinden we allemaal lekker, worden met gejuich begroet.
Zoals chili con carne.
Maak ik al jaren op dezelfde manier, lekker gekruid met veel komijn.
Officieel hoort het geloof ik met sudderrundvlees ipv gehakt, maar dit bevalt ons prima.
't is vooral het lekkerst als de smaken een beetje aan elkaar kunnen wennen, dus 's ochtends maken/'s avonds eten.
Afgelopen week stond het weer op het menu, snel en gemakkelijk voor een werkdag.  
In de supermarkt leek het wel of iedereen chili ging eten, de grote wraps waren op, net als ons vaste merk tortillachips. Even slikken. Dat gaat klachten geven.
Gelukkig waren er wel eetrijpe avocado's voor de guacamole.

Hoewel ik dus al eeuwen chili maak staat het recept nog niet op mijn blog, gewoon omdat ik eigenlijk geen recept heb. Ik maak het altijd uit de losse pols, niet tl dit en tl dat.
Onlangs heb ik het toch eens uit mijn blote hoofd op papier gezet zodat mijn husband het kon maken terwijl ik werkte.
Mijn inschattingen bleken aardig te kloppen. Het gehakt en de bonen smaken altijd weer een beetje anders en soms moet je corrigeren.
Dat betekent proeven, wat natuurlijk geen staf is. Je kunt dit het beste doen bij het herwarmen, omdat het na een rusttijd echt heel anders kan smaken.
Deze week was ik extra blij met de aantekeningen, ik was verkouden en kon niet echt goed proeven.
Gelukkig was daar nu het recept!



Chili con carne

2 uien, gesnipperd
2 tenen knoflook, gesnipperd
500 gr rundergehakt
1 blikje tomatenpuree
1 doosje champignons, in stukjes/plakjes
1 rode of groene paprika, in stukjes
2 blikken gepelde tomatenstukjes
2 blikken bruine bonen, uitgelekt
2 tl oregano
2 tl komijnpoeder
1-2 tl chilipoeder
1 tl vleeskruiden
1/2 tl zout
goede kneep chilisaus
evt. 1 rode peper, in stukjes
olijfolie

Bak het gehakt rul in de olijfolie, voeg de ui en knoflook toe en laat lekker 5 min. meebakken.
Daarna kunnen de paprika en champignons erbij, 5-10 min.
Duw alles een beetje opzij en bak de tomatenpuree zodat het iets minder zuur is, roer daarna alles door elkaar.
De bonen en blokjes tomaat kunnen er nu bij, net als alle kruiden. Samen op hoog vuur even laten pruttelen, daarna 20 min. lekker laten garen.
Af en toe roeren. Afkoelen en opwarmen.
Lekker in een wrap met zure room, kaas, sla en tomaat. Zeker met huisgemaakte guacamole en tacochips. Mjam.

2 dagen later vroeg Ilja of er nog chili was? Tuurlijk, wat denk je zelf....?


Bovenstaande foto laat zien dat we zelfs (of juist) tijdens onze rondreis Amerika (2011) chili maakten.
De Dutch oven (pan) moet ik maar weer eens uit het vet halen, als ons huis verbouwd wordt heb ik zeker 6 weken geen keuken.
Kunnen we koken op een open vuurtje in de tuin, romantisch idee.
(wat minder voor de buren, naast herrie ook nog rookoverlast)

PS. Deze week is op BBC weer Masterchef  begonnen, de oermoeder van alle versies. Fijn dat het weer een amateurserie is, hoewel ik best schrok van het niveau van sommigen (zenuwen?)
BBC1 diverse dagen, diverse tijden. Check de TVgids.

zaterdag 7 maart 2015

Hèhè, eindelijk een Ottolenghi.

 



Tot nu toe heb ik eigenlijk nooit ge-Ottolenghi-ed.
U weet wel, die heel bekende Palestijns/Israelische kok uit Londen.
De kook-hype van vorig jaar.
Je kon niet om je heen kijken of je struikelde over iets van/met hem. (hele eigen Allerhande AH)
Zijn kookboeken The Cookbook, Plenty, Plenty More en Jerusalem zijn mega goed verkocht. Toch heb ik er geen enkele van.
Ten eerste ben ik natuurlijk veel te zuinig, ten tweede werd ik ook een beetje recalcitrant. Zo'n hype is niets voor mij.
Toch sudderde het een beetje door, de Arabische stijl is natuurlijk wel heel verleidelijk en laagdrempelig.
Bij het Dolhuys werd ik ooit lekker gemaakt met wellicht Ottolenghi's signature dish: aubergines met karnemelksaus en granaatappelpitjes.
Iets getweeked door het gebruik van lamsgehakt. Heerlijk, moest ik echt zelf een keertje doen....



Op de Bazaar in Beverwijk scoorde ik laatst reuze schattige mini aubergines, superlief. Mooie 1 persoonsporties.
Hoewel bij mij thuis de meesten niet zo enthousiast zijn over aubergines moesten ze er toch aan geloven, verplichte kost.
En.... wonder boven wonder was het een groot succes!!!!
Natuurlijk konden ze wel andere (p) dingen verzinnen die lekkerder zouden zijn, maar niemand vond het echt vies (= groot compliment)
Ik heb mijn kids weer eens onderschat.
Geleerde les: eerst doen, dan denken.


Aubergines met granaatappel

4 grote lange aubergines8 el olijfolie extra vierge
3 tl tijmblaadjes
zaadjes v 1 granaatappel (kan ook uit diepvries kant/klaar)
2 tl
za'atar (citroenig Midden-Oosters kruidenmengsel)
zout en zwarte peper
300 gr. lamsgehakt
1 ui
2 tenen knoflook, gesnipperd
2 tl tijm

1,4 dl karnemelk

100 g Griekse yoghurt
3 el olijfolie extra vierge, plus extra om te besprenkelen
1 kleine teen knofllook, fijngewreven
 een snufje zout



Verwarm de oven naar 200C.
Snij alle aubergines in de lengte door midden (met steeltje voor de show) en kruis het vruchtvlees in (laat de schil wel heel).
Smeer de helften in met alle olijfolie (wordt geabsorbeerd).
Bestrooi met peper/zout en wat tijmblaadjes. Rooster met vleeszijde aan bovenkant 35-45 min. in de oven tot goudbruin.

Maak de dunne karnemelksaus door alle ingrediënten door elkaar te roeren en zet tot gebruik in de koelkast. (alleen yoghurt is ook lekker)
Bak het lamsgehakt met ui en knoflook lekker bruin, kruid met peper/zout en tijm.
Beleg de aubergines met het gehakt, lepel er ruim saus overheen en bestrooi met granaatappelpitjes en za'atar. Finish with a drizzle of olive oil!

Met een frisse salade en couscous?
Zonder vlees ook goed als voorgerecht, vegetarisch hoofdgerecht of als groente.
Lekker warm/lauw/koud. Gewoon altijd lekker dus.


 
Filmpje op You tube waar the mister himself dit gerecht bereidt: HIER

zaterdag 28 februari 2015

Gezonde zonde.


Even zag het er naar uit dat de foodblogswap van februari aan mijn neus voorbij zou gaan, bij de indeling was ik over het hoofd gezien.
Op zich best wel begrijpelijk want er waren 3 blognamen die erg op elkaar leken: Ongewoon LekkerGewoon Lekker Koken en dus de mijne (Gewoon Lekker Gewoon, haha)
Gelukkig was er ook een spijtoptant en spraken we af dan maar met elkaar te swappen (prive pact), zo werd het slachtoffer vd maand: Foodstyle.
Kim van der Wel dus. 
Na haar zwangerschap bleef ze zitten met veel overtollige kilo's, door extra sporten, gezonder eten maar wel te blijven genieten kwam ze terug op haar oude gewicht.
Lifestyle change ipv tijdelijk kiloverlies.
Sinds 2013 gekwalificeerd als gewichtsconsulente stimuleert ze cliënten tot een gezondere levensstijl waarin genieten ook een belangrijke plek heeft.


Uit principe sla ik de bakrecepten over (ik bak genoeg), maar al bladerend bleef ik wel hangen bij een toetje. Iets dat al een tijdje op mijn to-do-lijstje stond.
Genieten zonder berouw, het is mogelijk!
Men neme een rijpe avocado, pure chocolade en een beetje honing, et voilà:

chocomousse zonder zonde (2-3 ruime porties)

1 mooie rijpe avocado, bij voorkeur hass
80 gr. pure chocolade, au bain marie/magnetron gesmolten met een 2 el water
2 el. honing
(beetje zout)
(2 stijfgeklopte eiwitten)

Pureer het vruchtvlees vd avocado tot een gladde saus (mooie dressingbasis = green godess)
Vermeng met de afgekoelde chocolade en de honing (+ zout) tot een mooie mousse.
Direct te gebruiken of zet voor een steviger resultaat 30 min. in de koelkast.
Evt. bewaren in een spuitzak met kartelmondje.
Lekker met rood fruit en een beetje (soja/kokos/slag) room
 
De smaak?
Met voorkennis proef je bij de 1e hap misschien iets groenigs, daarna is het gewoon een lekker cremige pure mousse.
Met gezonde vetten en zelfs vitamines, je portie groente als toetje!
Ook leuk als broodbeleg, misschien met gemalen nootjes voor wat extra crunch.
Door het opstijven wordt de mousse best wat vast, meer een pasta.
Als je na de 1e bereiding stijfgeklopte eiwitten toevoegt wordt de structuur moussiger. (niet meer vegan)
De smaak wordt wel iets dunner (extra cacao/puurdere chocolade?) maar je portie groter!!!!!





dinsdag 17 februari 2015

Springtime = tijd om te springen?


Heerlijk, het zonnetje schijnt, de vogels fluiten en de bloemetjes komen te voorschijn.
't Is natuurlijk nog lang niet zover, maar voor mij een opstekertje:

                              spring is in the air

Zomaar wat sfeerplaatjes uit de tuin:



 




zaterdag 14 februari 2015

Liefde gaat door de maag, óók met Valentijn!



 
Valentijnsdag staat weer voor de deur.
Wij doen er zelf niet echt veel mee, mijn husband komt toevallig wel 's ochtendsvroeg thuis van een 2 weekse reis.
Zou hij een kadostrikje om hebben?

Jong en verliefd zijn is natuurlijk hele andere koek, Ilja heeft sinds een tijdje een vriendje.
Bij hen staat romantisch Valentijn natuurlijk nog volop in de roze schijnwerpers.
'Valentijn' kun je echter voor iedereen zijn, zo heb ik deze koekjes gebakken als aardigheidje voor mijn 'misschien wel toekomstige schoonzoon'.
Speciaal zonder gewone suiker, beetje culinaire liefde op Valentijnsdag!


Cranberry-pecan-havermoutkoekjes (12-15 stuks)

150 gram speltbloem/volkorenmeel
80 gram havermout
2 tl bakpoeder
1/4 tl zout
1 tl kaneel
80 ml ahorn/agave siroop
120 gram kokosolie, licht verhit tot gesmolten
1 tl vanille extract

(evt 2 el. hazelnoot/amandelpasta)
60 gram pecannoten, fijn gehakt
80 gram gedroogde cranberry's, gehakt
1 appel, geraspt


Verwarm de oven voor op 180 graden en bekleed een bakblik met bakpapier.
Meng alle droge ingrediënten (meel, havermout, bakpoeder, zout & kaneel) in een kom.
Meng in een andere kom de natte ingrediënten (ahornsiroop, kokosolie & vanille extract).
Roer dit door de droge ingrediënten en voeg tot slot de noten, cranberry's , (notenpasta) en geraspte appel erbij.
Door de olie ziet het er eerst uit als beslag, maar de havermout zuigt het vocht op en er ontstaat een soort deeg.
Schep met een maatschepje 12 hompjes en druk met je vingers plat op het bakblik. (evt. met een bakring als mal)
Bak de koekjes licht bruin in circa 10-15 minuten. (let op de onderkant!)
Laat de koekjes afkoelen op een rooster.

Naar recept van Cécile

De koekjes vielen thuis errugg in de smaak, 't was maar goed dat ik een stapeltje apart gehouden heb want de koektrommel is al leeg gegeten!
Zelf weet ik het niet helemaal, ik vond ze eigenlijk nog best wel zoet.
Teveel koekjesdeeg-smaak, waarschijnlijk door de appel/kaneel combo.
'n Beetje doorexperimenteren, ook met de olie hoeveelheid. Daar was ik best wel van geschrokken. Met minder olie worden ze misschien ook krokanter.
Stukjes pure chocolade lijken mij ook een goede match, zonder de appel dan...



Op school konden de kids Valentijns-rozen sturen aan vriendjes/vriendinnetjes.
Zo kreeg Antal een roos van iemand waar hij geld aan had geleend (en zo dus eigenlijk zijn eigen roos betaalde.....)
Vond hij toch niet zo'n strak plan.